Takvasız Âlim ve Zalim Yönetimi Meşrulaştırmanın Bedeli

Takvasız bir âlimin zalim yöneticilerle kurduğu ilişki, yaptığı sınırlı iyiliklerle meşru hâle gelebilir mi? Üstün Düşünce programının bu bölümünde İmam Seccâd’ın (a.s), Beni Mervan dönemi âlimlerinden Zührî’ye yönelttiği çarpıcı uyarı ele alınıyor.

Zührî, zalim hükümdarların çevresinde bulunmasını yetimlere, mazlumlara ve çaresizlere yardım edebilmekle açıklıyordu. İmam Seccâd (a.s) ise iktidarın onun ilmî şahsiyetini kendi yönetimini meşrulaştırmak için kullanmasından doğan zararın, elde ettiği faydadan çok daha büyük olduğunu bildirdi. Bir âlimin zalimin sofrasında görünmesi, binlerce insan tarafından destek ve onay olarak algılanabilir.

Bölümde ayrıca Ehl-i Beyt tarihindeki defin merasimleri, İmam Seccâd’ın (a.s) Medine’de halka açık şekilde gerçekleştirilen cenaze töreni, tabutun Baki Mezarlığı’na götürülmesi ve Zührî’nin cenaze namazından mahrum kalmasına yol açan tercihi anlatılıyor. Mescid-i Nebî’nin kapı ve duvarlarından işitildiği aktarılan tekbirler de bu ibretli kıssanın dikkat çekici bölümleri arasında yer alıyor.

Bu anlatı; ilim ile takva arasındaki bağı, iyi niyet bahanesiyle zulme destek vermenin tehlikesini, dinî nüfuzun siyasi meşruiyet için kullanılmasını ve insanın kendi davranışlarını sorgulama sorumluluğunu gündeme getiriyor. İmam Seccâd’ın (a.s) uyarısı yalnızca Zührî’ye değil, iyilik yapma gerekçesiyle yanlış çevreleri onaylayan herkese hitap eden ahlaki bir ölçü sunuyor.